Realitynet - Realitynet.org
Oudere seizoenen => Expeditie Robinson => Expeditie Robinson 2008 => Topic gestart door: Swifty op 21-10-2008, 11:58:23
-
Wat zou jij doen als na vier weken ER zo'n smakelijk lam voor je hangt? Ga je eten, zodat je krachten opdoet voor de rest van de Expeditie, of ga je zoveel mogelijk verzamelen om kans te maken op het zien van wat beelden van thuis?
Mijn man zei direct dat hij absoluut zoveel mogelijk zou gaan eten, geen twijfel over mogelijk.
Mij lijkt eten ook het verstandigst, maar ik ben veel meer een emotioneel mens, en heb nogal snel last van heimwee, dus ik zou toch gaan voor die videoband. Wel was ik bij het zien van de volle borden van Hans en Geert ook gaan eten, net als de meeste dames.
Ben benieuwd wat jullie denken te gaan doen op zo'n moment!
-
Zoals Geert T: op het gemakje de voorkwartieren op je bord leggen, tussendoor lekker eten en erna een bandje bekijken ;)
of misschien de tape weggeven als charmeoffensief
-
Ik griezel sowieso al van die opdracht omdat het vlees is, maar als het om eten in het algemeen ging... als ik heel erg honger heb en er is eten in de buurt dan denk ik niet dat mijn verstand het wint van de honger ::tandpastasmiley:: weet trouwens ook niet of ik tussendoor beelden zou willen zien, want dan ga ik ze nog meer missen ::)
-
Ik denk dat ik zou eten hoor ::jaja::
-
Eten, absoluut!
Je weet niet hoelang je nog in de Expeditie blijft, en hoeveel "krachten" je nog nodig hebt... Kan me voorstellen dat je je geliefden mist, maar door naar videobeelden te kijken wordt dat gemis alleen maar erger.
Ik zou dus lekker mijn stukje vlees gaan nuttigen en ondertussen denken dat ik over ongeveer 2 weken mijn familie weer kan zien!
-
Eten, en ook met de gedachte
dat ik over ongeveer 2 weken mijn familie weer kan zien!
;)
...en met een beetje pech kun je ze al eerder spreken. ;)
-
Eten, en ook met de gedachte ;)
...en met een beetje pech kun je ze al eerder spreken. ;)
Haha ja inderdaad! Kan het wat dat betreft toch alleen maar meevallen toch? ;)
-
ik ging eten hoor. ik weet toch wel wat er op zo'n band te zien is. en het thuisfront weet ook dat de kans klein is dat ik de band zou zien.
-
Zoals ik hier zit zou ik ook zeker voor eten gaan , maar ja als je daar bent en ziek van heimwee ,wie weet zou ik dan toch de band kiezen.
-
Als daar frikandellen of hamburgers hingen dan koos ik voor het eten ::rofl::
Als ik de video-boodschap zou zien zou ik instorten denk ik.Voor mij zou het mss juist demotiverend werken. ::zwaai::
-
Het heeft natuurlijk wel iets tragisch dat je familie die band voor je heeft ingesproken en dat je er dan niet eens moeite voor doet. ;D
Evi doet goed haar best op dat sentiment in te spelen door een beetje te verklappen wat er op de banden te zien is. :P
Maar goed, aan het thuisfront zullen ze heus wel begrip hebben voor de keuze voor het voedsel. :P (dat zeg je dan ook van tevoren ;))
-
Weetje, om eerlijk te zijn:
Aan het begin van de proef zou ik zonder twijfel voor de videoband gaan, maar als ik daarna zie dat een ander (in dit geval Geert) zó veel meer heeft, dan ga ik van gemarineerd lamsvlees genieten :P
-
Ik moest aan Carl denken die zichzelf vol goot met cola terwijl Meredith later een lekker bord spaghetti mocht eten.
-
Ik moest aan Carl denken die zichzelf vol goot met cola terwijl Meredith later een lekker bord spaghetti mocht eten.
Ik moest ook aan die cola-proef denken ;D maar ik wist niet meer wie het was. Carl ja idd, en voor hem stond er ook 'maar' een vriend klaar geloof ik, niet direct een naast familielid of een partner.
-
Ik moest ook aan die cola-proef denken ;D maar ik wist niet meer wie het was. Carl ja idd, en voor hem stond er ook 'maar' een vriend klaar geloof ik, niet direct een naast familielid of een partner.
Ja dat klopt inderdaad ::jaja::
-
Ik zou gaan eten, ik zou mijn familie wel missen maar na zo'n bandje zou ik helemaal instorten denk ik. Tuurlijk is het moeilijk voor mij als buitenstaander om erover te oordelen wat ik zou doen want ik ben nooit in die situatie geweest. Maar ook al zou ik heimwee hebben naar huis dan nog zou mijn verstand zeggen: nee eten, je ziet ze over een paar dagen/weken toch weer. :)
-
Ik stond er trouwens echt van te kijken hoe zeer iedereen hoopte dat Geert zou gaan kijken naar hun band. Mij zou het echt niks kunnen schelen of er iemand een band zou bekijken waar mijn gezin op staat. Als ik het zelf niet zou kunnen zou het mij om het even zijn.
-
eten
-
Hier thuis kunnen we dus vrijwel allemaal rationeel zeggen: eten. Blijkbaar ervaar je dat daar toch anders. Toen de proef begon dacht blijkbaar alleen Geert er zo over, en hij veranderde daarin gaandeweg.
Voor de anderen was een bericht van thuis toch wel erg belangrijk blijkbaar.
Zou leuk zijn als een kandidaat eens kwam vertellen hoe die keuze voelt!
-
Eten natuurlijk. Zo'n videoband zou me helemaal niks zeggen. Over 2 a 3 weekjes zijn de kandidaten weer thuis, waar hebben we het over zeg...
-
Ik zou in eerste instantie ook "eten" zeggen, maar als je al drie weken op het eiland zit met mensen die je niet goed kent en die je niet kunt vertrouwen, terwijl je geen enkel idee hebt hoe het thuis gaat met de mensen die je liefhebt (is iedereen nog gezond, blij, etc) kan ik me voorstellen dat je voor de video gaat.
-
Ik zou in eerste instantie ook "eten" zeggen, maar als je al drie weken op het eiland zit met mensen die je niet goed kent en die je niet kunt vertrouwen, terwijl je geen enkel idee hebt hoe het thuis gaat met de mensen die je liefhebt (is iedereen nog gezond, blij, etc) kan ik me voorstellen dat je voor de video gaat.
Ik kan me wel vinden in je redenering, maar het lijkt mij dat als er echt iets "ernstigs" binnen je familie aan de hand is, dat je dat dan wel gemeld wordt....
-
Natuurlijk. In principe gaat alles thuis zijn gangetje. En als er iemand ernstig ziek of overleden is, zijn ze echt wel zo netjes je daarvan op de hoogte te brengen en je op het eerste vliegtuig naar huis te zetten.
De vraag "Zou het thuis nog wel goed gaan?" is dan dus meer iets wat tussen je oren zit, dan dat het echt reëel is.
-
Natuurlijk. In principe gaat alles thuis zijn gangetje. En als er iemand ernstig ziek of overleden is, zijn ze echt wel zo netjes je daarvan op de hoogte te brengen en je op het eerste vliegtuig naar huis te zetten.
De vraag "Zou het thuis nog wel goed gaan?" is dan dus meer iets wat tussen je oren zit, dan dat het echt reëel is.
Ja precies! Maar dan is de vraag nog: in hoeverre ben je in staat om dat stukje tussen je oren "uit te zetten"?
-
toch denk ik dat het merendeel van de mensen die nu zegt voor eten te kiezen, dat op het eiland niet zouden doen.
waarom?
dat bewijst deze proef. ::jaja::
-
Nee hoor, want misschien hadden de kandidaten van tevoren ook al wel gezegd dat ze voor de band zouden gaan.
Je kan niet zeggen: "Ha, je zegt nu wel dat je voor het voedsel zou gaan, maar ter plekke zou je tóch voor het de videoband gaan!"
Misschien denken de forummers er gewoon anders over dan de kandidaten, dat kan toch ook?
-
nee, met zekerheid kun je het niet zeggen.
maar dé manier om zoiets te testen is een groep nederlanders een paar weken op een onbewoond eiland zetten en kijken wat ze uiteindelijk kiezen. nuja, en dat is gebeurd.
ik denk dat het vanaf hier moeilijk inschatten is. het is iig opvallend dat eigenlijk iedereen in eerste instantie voor de band wil gaan.
-
Ik heb gekozen voor videoband.
Ik zou nu kiezen voor eten, maar ik weet dat als ik op zo'n moment op zo'n eiland zou zitten, ik toch voor de videoband zou gaan hoor ;) Gewoon uit pure heimwee en ook al weet je van te voren dat die alleen nog maar erger zou worden, dat teken van leven wíl je gewoon zien!
-
ik zou die videoband opeten. ::jaja::
-
nee, met zekerheid kun je het niet zeggen.
maar dé manier om zoiets te testen is een groep nederlanders een paar weken op een onbewoond eiland zetten en kijken wat ze uiteindelijk kiezen. nuja, en dat is gebeurd.
ik denk dat het vanaf hier moeilijk inschatten is. het is iig opvallend dat eigenlijk iedereen in eerste instantie voor de band wil gaan.
Misschien is het ook dat ik man zonder kinderen ben dat ik er wat makkelijker over denk, maar ik durf echt te stellen dat ik totaal geen behoefte zou hebben aan 'thuiscontact'. Ach, ik zou het niet afslaan, maar er uberhaupt iets voor laten (en dan zeker eten), nou nee...
Morgen vertrek ik voor 10 daagjes ruraal Spanje, ik geef m'n vriendin bij afscheid een zoen en dan zie en spreek ik haar bij terugkomst wel weer hoor, daar moeten we toch niet zo dramatisch over doen... En dan ook nog om een petekind? Ik weet nauwelijks wat het is...